ระบบบันทึกภาพของกล้อง

ระบบบันทึกภาพของกล้อง

Exposure Control คือหัวใจสำคัญของกล้องดิจิตอลในการสร้างภาพที่สวยงามตามจินตนาการของผู้ถ่ายภาพ กล้องแต่ละรุ่นจะมีขีดความสามารถในส่วนของระบบบันทึกภาพที่แตกต่างกัน ระบบที่สามารถทำงานได้หลากหลายหรืออนุญาตให้ผู้ถ่ายภาพเปลี่ยนค่าการบันทึกต่างๆ ได้ ส่วนมากแล้วจะอยู่ในกล้องรุ่นที่มีราคาค่อนข้างสูง เมื่อเทียบกันรุ่นที่ระบบบันทึกทั่วไปเป็นแบบอัตโนมัติหรือกึ่งอัตโนมัติ แต่ไม่ว่าจะเป็นกล้องในกลุ่มไหน การทำความเข้าใจกับระบบควบคุมการบันทึกภาพต่างๆ ของกล้องอาจช่วยให้เราสามารถควบคุมกล้องได้ดียิ่งขึ้น




กล้องดิจิตอลมีระบบบันทึกภาพที่สามารถแยกออกได้เป็น 2 ส่วน คือ ระบบบันทึกภาพนิ่ง และระบบบันทึกภาพเคลื่อนไหว (Movie Clip) นอกจากนี้แล้วปัจจุบันมีกล้องหลายรุ่นที่มีระบบรองรับการบันทึกเฉพาะเสียงอย่างเดียว ทำหน้าที่คล้ายกับเทปอัดเสียงซึ่งสามารถบันทึกได้เป็นระยะเวลานานกว่าที่จะบันทึกภาพเคลื่อนไหวพร้อมเสียง อย่างไรก็ตามสำหรับกล้องดิจิตอลที่เน้นกลุ่มนักถ่ายภาพโดยตรง ฟังก์ชั่นในส่วนของการบันทึกภาพนิ่งจะเป็นสิ่งที่บริษัทผู้ผลิตให้ความสำคัญสูงสุด จะเห็นได้ว่าในกล้องระดับกึ่งมืออาชีพหรือมืออาชีพจะไม่มีฟังก์ชั่นการบันทึกภาพเคลื่อนไหว (Movie Clip)

ระบบบันทึกภาพนิ่ง



ในกล้องดิจิตอลจะมีระบบการบันทึกภาพอัตโนมัติมาให้เป็นมาตรฐานเพื่อความสะดวกในการใช้งาน (เป็นภาพกล้องถ่ายรูป หรือตัว P) กล้องรุ่นที่รองรับนักถ่ายภาพสมัครเล่นหรือกึ่งโปรจะมีระบบบันทึกภาพแบบอื่นให้เลือกใช้นอกจากระบบบันทึกแบบอัตโนมัติเพื่อประโยชน์ในการสร้างสรรค์งานภาพตามความต้องการ การมีระบบการบันทึกภาพที่หลากหลายมากขึ้นนี้จะช่วยให้ผู้ใช้กล้องสามารถบันทึกภาพและสร้าง effect ต่างๆ ให้กับภาพถ่ายได้มากขึ้น ระบบต่างๆ ที่มีใช้อยู่คือ

P (Programmed Auto Exposure) - ระบบโปรแกรมบันทึกภาพอัตโนมัติ

A (Aperture Priority Auto Exposure) - ระบบโปรแกรมบันทึกภาพแบบเลือกค่ารูรับแสง (กล้องแคนนอนจะใช้ AV)

S (Shutter Priority Auto Exposure) - ระบบโปรแกรมบันทึกภาพแบบเลือกค่าความไวชัตเตอร์ (กล้องแคนนอนจะใช้ TV)

M (Manual) - ระบบการปรับตั้งค่าการบันทึกโดยผู้ใช้





ดูตัวอย่างเพิ่มเติมเรื่องระบบบันทึกภาพนิ่ง และโปรแกรมบันทึกภาพสำเร็จ


นอกจากระบบต่างๆ เหล่านี้ซึ่งจะมีให้ใช้งานเฉพาะในบางรุ่น (และแต่ละรุ่นก็มีเงื่อนไขการใช้งานที่แตกต่างแยกย่อยไปอีก) ยังมีโปรแกรมการบันทึกแบบโปรแกรมสำเร็จ (Scene Preset, Best Shot, Program Preset) โหมดโปรแกรมสำเร็จเหล่านี้ในกล้องคอมแพคจะมีให้เลือกมากมายหลายรูปแบบเพื่อเน้นความง่ายและสะดวกให้แก่นักถ่ายภาพ โปรแกรมมาตรฐานที่จะมีอยู่ในกล้องทุกรุ่น (ยกเว้นระดับโปร) จะนิยมวางไว้ในตำแหน่งของแป้นควบคุม ในขณะที่โปรแกรมอื่นๆ จะซ่อนอยู่ในเมนู แต่ก็ไม่ยากต่อการค้นหา ข้อดีของโปรแกรมเหล่านี้คือผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องมีความรู้มากนัก เพียงเลือกโปรแกรมให้ใกล้เคียงกับลักษณะของภาพที่ต้องการ กล้องจะปรับตั้งค่าการบันทึกให้ ข้อเสียของโปรแกรมเหล่านี้คือผู้ใช้ไม่สามารถปรับตั้งค่าเสริมอื่นๆ ได้ และบางครั้งก็อาจไม่ได้ภาพตามที่ต้องการเนื่องจากปัจจัยที่แตกต่างกันในแต่ละสถานการณ์

Scene Preset หรือโปรแกรมมาตรฐานที่อยู่ในกล้องดิจิตอลโดยทั่วไปคือ


Portrait หรือภาพสัญลักษณ์รูปหน้าคน
ใช้สำหรับการบันทึกภาพบุคคลหรือภาพวัตถุที่เราต้องการเน้นโดยฉากหลังจะเบลอไป




Sport หรือภาพสัญลักษณ์รูปคนวิ่ง
ใช้สำหรับการบันทึกภาพที่ต้องการใช้ความไวชัตเตอร์สูงหรือต้องการหยุดแอ็คชั่น




Landscape หรือภาพสัญลักษณ์วิว (รูปภูเขา หรือคนและภูเขา)
ใช้สำหรับการบันทึกภาพทัศนียภาพทั่วไป ที่เน้นความชัดลึกทั้งภาพ




Macro, Close Up หรือภาพสัญลักษณ์ดอกไม้
ใช้สำหรับการบันทึกภาพที่ต้องการเข้าใกล้วัตถุ ใช้สำหรับการบันทึกภาพวัตถุขนาดเล็ก




Night Scene หรือภาพคนและมีดาว (บางครั้งจะเป็นภาพกลางคืนมีดาวหรือดวงจันทร์ก็ได้)
ใช้สำหรับการบันทึกภาพเวลาเย็นหรือกลางคืนที่สภาพแสงโดยรวมมีน้อย




*** แม้ว่าในปัจจุบันนี้กล้องที่เป็นลักษณะกึ่งโปร ก็จะมีโหมดโปรแกรมเหล่านี้ให้เลือกใช้เพื่อความสะดวก แต่เวลาที่เราเลือกโหมดเหล่านี้การควบคุมในส่วนอื่นๆ ของการบันทึกอาจไม่สามารถทำได้มากนัก เพราะเป็นการโอนความควบคุมไปให้กล้องทำแทน